Bizitza aukeraz beteta dago, etengabe aurkitzen ditugu hartu beharreko aukerak eta bideak. Bai ala bai, erabaki egin beharko dugu, zein bidezidorretatik jarraituko dugun eta zeintzuk alde batera utziko ditugun aukeratu. Eta horrela, erabakiz erabaki, gure bidaia partikularra sortzen ari gara.
Erabakitzea, aukeratzea, bizitzearen berezko zatia da. Ezin gara geldirik geratu, mugimendua etengabea da, aldatzen ez den gauza bakarra da beti dagoela aldaketa, etengabe sortzen dira egoera eta erronka berriak, hautuak, erabakiak eta ezinbesteko ikaskuntza dakartzatenak.
Erabakitzea begiak kliskatzea bezalakoa da ia, gure egunerokotasunaren parte da. Pertsonok milaka erabaki hartzen ditugu egunean: batzuk kontzienteak eta garrantzitsuak dira lanari, erosketei, harremanei eta abarri buruz, beste batzuk txikiagoak eta errutinazkoagoak dira: zer esan, nondik joan, noiz deitu edo mugikorra begiratu…, eta beste batzuk mikro erabaki automatizatuagoak dira, gure garunak modu ez hain kontzientean hartzen dituenak.
Eta gero lodiak daude, gure bizitzan eta gure familia- edo lanbide-sistemetan eragin handia duten erabaki zail eta ez hain ohikoak… adibidez, dibortziatzea erabakitzea, lanez aldatzea, seme-alaba bat izatea edo gurasoak egoitza batera eramatea.
Gainera, bizitzako une horietan, aukeretako bat bera ere ez da ona edo hautagarria, baina aukera horietako bat aukeratu beste sudurrik ez duzu. Aukera hori ez da hain txarra.
Eta etengabe egiten badugu ere, erabakiak hartzea ez zaigu erraza egiten; izan ere, askotan oso zaila egiten zaigu. Erabakitzeko prozesuak gure energia higa dezake eta emozionalki agortu.
Eta zergatik da hain zaila? Uste dugu zailena ondo aukeratzea dela, baina benetan gehien kostatzen zaiguna da onartzea erabaki bakoitzak, hartzen duena hartzen duela, galera bat dakarrela. Bide bat aukeratzen duzunean, besteari uko egiten diozu. Ezin duzu dena eduki, eta hor dago deserosotasuna.
Horregatik, askotan erabakigabetasunean harrapatuta geratzen gara, bueltaka, aukera guztiak behin eta berriz aztertuz. Ziur egon nahi dugu ez dugula ezer galduko, baina ezinezkoa da. Eta ez erabakitzea erabakitzea ere bada: zauden lekuan geratzea aukeratzea da, horrek dakarren guztiarekin. Izan ere, erabaki inperfektu batek baino gehiago higatzen du erabakigabetasunak.
Erabaki bat hartzea zerbait askatzea da beste zerbait irabazteko, galera bat onartzea da irabazi bat lortzeko. Horregatik, egin beharreko galdera nagusia da: zer dago galtzeko prest?
Galera onartzea askatzailea da: dena ezin dugula eduki onartzen dugunean, sufritzeari uzten diogu eta errazago egiten dugu aurrera.
Horregatik, erabaki kontziente, garrantzitsu edo zail bat hartu behar duzunean galdera hauek egitea lagungarria izan daiteke:
Zer da inportanteena une honetan?
Zein erabaki dator bat gehien egungo balioekin, lehentasunekin eta beharrekin?
Zer galtzeko prest zaude eta zerk emango dizu barne bake gehiago?
Eta erantzun ondoren, ez ahaztu zure gorputzari entzutea, berak badaki zein den zure erabakirik onena eta biderik egokiena une honetan. Jarri aukera ezberdinetan eta sentitu zure gorputzeko sentsazioak eta emozioa; entzuten badiozu, zure gorputzak argi eta garbi hitz egiten dizu.
Gainera, behin erabakia hartuta, ez begiratu atzera, ez kezkatu, ez epaitu hartutako erabakia, begiratu aurrera, bideak aurrera jarraitzen du, nahi baduzu erabaki berriak har ditzakezu, egokitu edo birbideratu. Beti aurrerantz. Gogoratu erabaki bat ere ez dela perfektua; aurrera egitea eta zure bidea sortzen jarraitzea da kontua.
Erabaki hori hartzeko laguntza behar baduzu, lagun zaitzakegu: